Święty Bonifacy, biskup i męczennik

Święty Bonifacy urodził się między r. 672 a 675 w królestwie Wessex w Anglii. Na chrzcie otrzymał imię Winfryd. Pochodził z rodu książęcego. Od dziecka wychowywał się w klasztorach benedyktyńskich w Exeter i w Nursling, gdzie otrzymał staranne wykształcenie.

Bonifacy już we wczesnej młodości zapragnął wstąpić do klasztoru, jednakże tym jego planom sprzeciwiał się ojciec, który pragnął dla swojego syna kariery urzędniczej. Ojciec zmienił swoje zdanie, kiedy ciężko zachorował. Bonifacy uzyskawszy zgodę swojego ojca wstąpił do klasztoru benedyktynów. Mając około trzydziestu lat uzyskał święcenia kapłańskie i został kierownikiem szkoły klasztornej w Nursling. Wcześnie zasłynął wiedzą i wymową. Mając około czterdziestu lat udał się na misje do Niemiec, ale ta jego pierwsza wyprawa misyjna zakończyła się niepowodzeniem. Wrócił więc do swojego macierzystego klasztoru. Wkrótce po jego powrocie zmarł opat miejscowego klasztoru i na jego następcę postanowiono powołać Bonifacego, ten jednak odmówił przyjęcia proponowanej mu godności, ponieważ nie porzucił myśli o działalności misyjnej.

W roku 718 udał się z pielgrzymką do Rzymu, gdzie został przyjęty przez papieża Grzegorza II. To w czasie tej wizyty papież nadał mu imię Bonifacego - gorąco wówczas czczonego męczennika. Bonifacy na polecenie papieża w 719 r. udaje się ponownie na misje, tym razem na tereny położone na wschód od Renu. Tam wspierany przez licznych mnichów i mniszki pochodzących z Anglii, bardzo rozkrzewił życie zakonne, oraz przyczynił się do rozkrzewienia wiary katolickiej. W roku 722 ponownie przebywał w Rzymie, gdzie z rąk papieża Grzegorza II otrzymał sakrę biskupią. Otrzymał też od papieża polecenie zorganizowania administracji kościelnej na terenie ówczesnego państwa Franków. Działalności jego był przychylny król franków, czego nie można powiedzieć o klerze frankońskim. Mimo wielu przeciwności udało mu się w dużej mierze wypełnić polecenie papieża.

Zorganizował biskupstwa w Salzburgu, Ratyzbonie, Pasawie, Wurzburgu, Erfurcie i Baraburgu. Założył też i wybudował wiele klasztorów. W Fuldzie założył opactwo, którego został opatem. W 732 r. papież Grzegorz konsekrował go na arcybiskupa. W czasach swojej działalności w państwie franków doprowadził do bardzo głośnego czynu, ścięcia "świętego dębu" w Geismar, które było ośrodkiem pogańskiego kultu. W dzień Zesłania Ducha Świętego 5 czerwca 745 r. został Bonifacy zamordowany wraz z pięćdziesięcioma dwoma współbraćmi przez fanatycznych Fryzów. Miało to miejsce w mieście Dokum, gdzie Bonifacy udzielał Sakramentu Bierzmowania.
Św. Bonifacy uważany jest za apostoła Niemiec, patrona jedności europejskiej.